Speelman en Speelman vormen in Wakker in de stad een geslaagd duo
In de voorstelling Wakker in de stad van de broers Speelman en Speelman voeren vrolijkheid en gezelligheid de boventoon. Een juiste mix van sketches en muziek wisselen elkaar af. Persoonlijke avonturen en familieverhalen vormen de geslaagde voorstelling. De broers voelen elkaar op het podium perfect aan. Samen staan ze als een blok en waar nodig geven ze elkaar ook de ruimte om alleen hun verhaal te vertellen.
Met Wakker in de stad brengen Speelman en Speelman hun derde voorstelling. Na de tweede plaats behaald te hebben op het Amsterdam kleinkunstfestival in 2005 gaat het alleen maar bergopwaarts met de twee broers. De voorstellingen Niet Over Eén Spoor (2005) en Thuis (2008) zetten de toon die met Wakker in de stad wordt voortgezet: een vrolijke, uptempo cabaretvoorstelling.
Aan tafel
De voorstelling gaat over de persoonlijke ervaringen van de twee broers Daan en Joost Speelman. Ze groeiden op in een groot gezin in het dorpje Ermelo. Familie herinneringen spelen een belangrijke rol in de voorstelling. Vooral de tafel waaraan de familie samen zat en vele ontboezemingen werden gedaan staat in de voorstelling centraal. Het is de plek van samenkomst waar blijdschap en verdriet worden gedeeld. De beeldende taal van de broers geeft meteen een beeld van de tafel, zonder dat er gebruik wordt gemaakt van attributen. Zo vertellen ze hoe het hele voetbalteam op een verjaardag binnenkomt en de zogenaamde ‘tweede fase’ van de feestavond inzetten.
Nooit stil
De familiale geborgenheid en gezelligheid van de tafel verruilen de broers later, wanneer ze uit huis gaan, voor de bar in het café. Brallen met vrienden is dan het nieuwe centrale element waar gezelligheid gevonden wordt. Net als in het ouderlijk huis is het hier ook “nooit stil” en kan je kiezen bij welk gesprek je je wilt aansluiten. Daarnaast biedt het café ook de mogelijkheid om dingen te zeggen die je overdag niet kan zeggen, omdat de schaamte dan weg is en het de volgende dag toch weer is vergeten.
Wanneer het toch stil is, slaan twijfels en angsten toe. Bijvoorbeeld wanneer de kroeg verboden terrein is geworden en Joost ‘s nachts noodgedwongen bij zijn vriendin thuis blijft. Hij ligt “wakker in de stad’. Zijn hoofd maalt en hij stelt zichzelf vragen als: ‘Wat zouden de anderen (in de kroeg) doen? Wie ben ik? Kennen we elkaar nog? ’. Nee, stilte is niets voor de twee broers. Zij kiezen voor het gezelschap en de tafel waar gepraat en muziek gemaakt wordt.
In de voorstelling blijven de broers dicht bij zichzelf. Het gaat om hun verhalen en hun gevoel. Begeleid door Jos Otters (basgitaar) en Jeroen van der Bloem (piano) vertellen ze hun verhaal. Ze doen dit met veel enthousiasme en reageren spontaan en natuurlijk op het publiek. Dit zorgt voor een gemoedelijke, opgewekte sfeer in de zaal. De verhalen zijn innemend en makkelijk te volgen voor het publiek.
